Alkomatyzacja

Okres świąteczny to zwykle u nas w kraju wolne dni. A jak wolne to wiadomo, trzeba spotkać się, chlapnąć trochę wódeczki, no przecież za kołnierz wylewać nie wypada. Wujaszek z chęcią napełni kielonki, i siuup na jedną nóżkę, potem na drugą, trzecią (he, he) i za jakieś tam spotkanie... hik! a poootem jeszcze raz.. i jeszcze... aż nie padniesz pod stół. Bo wypić przecież trzeba. No i ch...! A, że dzieciak akurat się gapi na ojca czerwonego jak burak i bełkocącego trzy po trzy? Nic to! Jeszcze go tatuś do domciu zawiezie, bo tatuś jak pochla to się robi .... ten .. no... Szumajcheer... taaaaki szybki..... i formuła... hik!.... jeden! A wujek i stryjek, kiwają (ledwo) głowami z podziwem. No udał się nam chłopak. Patrz ledwo stoi a gumę spalił z miejsca!
Śmieszne ? Nie - tragiczne, Tak jak zabójstwo dziewczyny na przejściu w Lublinie, bo narąbany gliniarz wracał, w poczuciu własnej bezkarności z balangi, jak zabójstwo połowy rodziny w Kamieniu Pomorskim, jak setki i tysiące innych tego typu wypadków. Statystyki! Statystyki i raporty, gdzie każdy z tych wypadków jest jedynie cyfrą, zaburzającą porządek rzeczy. Więc rząd musi coś robić. Edukacja? Zwiększenie kar za jazdę po pijaku? Prewencja ?
Nie. Rząd wymyśla, że w każdym samochodzie będzie musiał być alkomat. Takie tam ustrojstwo kosztujące od 150 do kilku tysięcy złotych. Zabaweczka po dmuchnięciu w którą, można zobaczyć czy akurat mamy we krwi alkohol czy nie. I oczywiście, kierowca wsiadając do samochodu będzie dnuchał w tą zabaweczkę i jak zobaczy wynik większy niż norma, to już nie pojedzie. Ani nawet silnika nie zapali.
Debilizm  i naiwność naszych rządzących w tej jednej akcji przechodzą wszelkie normy przewidziane. Samo wydanie przepisu niestety nie zmienia rzeczywistości.
Nawet jeśli będziemy mieli alkomaty za 5 000 złotych na pokładzie każdego autka wartego 1500 złotych, nieczego to nie zmieni. Gdyby jeszcze urządzenie było połączone z zapłonem i przy wykryciu dawki śmiertelnej nie pozwoliło zapalić autka, miałoby to jakikolwiek sens. Jednak kiedy zakładamy, że każdy napruty w dechę morderca, wsiadający za kółko, jak już użyje alkomatu to zmądrzeje i wytrzeźwieje, jesteśmy zwykłymi frajerami.
Moi koledzy w jednym z barów bili rekordy wskazań alkomatów. Nie pamiętam na czym stanęło, ale zdaje się iż przekroczono dawkę śmiertelną. I rekordzista dumny był okropnie i brawa zebrał od całej sali. Chociaż tyle, że wracał taksówką. Więc niech mu będzie na zdrowie!
Obrazuje to jednak pewną naszą cechę narodową. Pijanemu się wybacza, bo to takie dziecko niewinne, trzeba go do domku odprowadzić, utulić i żałować. Może i pijanica, ale niezły herbatnik! Tymczasem za kółkiem to nie jest zwykły pijak. To morderca mający w ręku bardzo niebezpieczną broń. Pozwolić mu prowadzić, to jak dać małpie brzytwę.
Jedynym wyjściem w tym wypadku, jest brak tolerancji dla pijanych kierowców, nie ze strony policji czy sejmu, ani nawet księdza proboszcza. Ze strony rodziny, kolegów, żon, kochanek, dzieci, wujków i kompletnie obcych ludzi. Zabierając takiemu rajdowcowi kluczyki i czasami dając mu po mordzie, bo się stawia, nie obrażamy go i nie krzywdzimy, tylko ratujemy mu życie. Jemu albo jego niedoszłym ofiarom.
A alkomatyzacja, to tylko zwykły PR oraz próba obłożenia kierowców dodatkowym podatkiem i zapewnienie obrotów jakiejś firmie, należącej pewnie do krewnych i znajomych Królika, która akurat jest importerem alkomatów z Chin.

Kierowcy z Bździszewa

W moim ukochanym Bździszewie kultura jazdy poprawia się z każdym rokiem. Nadal jednak dominuje przekonanie, że znaki drogowe i ogólnie, te tam, przepisy ruchu drogowego są dla frajerów. No bo nastawiają takich dziwnych znaczków kolorowych na metalowych tyczkach i weź się człowieku w tym połap.
Po ostatniej reorganizacji uliczek w okolicy, będzie już z miesiąc albo i dwa temu, kierowcy nadal nie zauważają żadnej zmiany, wobec czego permanentnie jeżdżą jednokierunkowymi pod prąd, usiłują wjechać w zamknięte uliczki trąbiąc i wrzeszcząc na jadących prawidłowo.
Ostatni musiałem tłumaczyć pewnemu krewkiemu koledze kierowcy, że mam prawo wyjechać z jednokierunkowej  skręcając w lewo, z lewego pasa a dla odmiany on, nie ma prawa machać łapami, próbując wjechać w nią pod prąd. Większość z przyłapanych spuszcza oczka niczym panna pensjonarka i coś tam bąka pod nosem w rodzaju "to ja k... przepraszam".
A ten filmik poniżej nagrałem telefonem i przedstawia sytuację normalną - zwykle jakiś cwaniaczek stoi do bólu skręcając w lewo, a tym czasem nakaz mówi wyraźnie że może tylko w prawo, cała reszta blokuje wyjazdy z parkingu oraz okoliczne wąskie dość uliczki i trąbi oraz klnie. Ale naszemu bohaterowi to nie przeszkadza. On jest fajniejszy i cwańszy od innych i ma znaki oraz frajerów za sobą w głębokim poważaniu.
Szkoda, że nie wyciągnąłem kamerki wcześniej - nagrałbym jak pan taksówkarz z korporacji "ALE TAXI" pokazuje, że przepisy są.... ALE... nie dla niego. Znudzony oczekiwaniem na skręt w lewo skręcił, nie fatygując się zmienić kierunkowskazu, w prawo i zaraz za skrętem, na podwójnej ciągłej, zmienił kierunek jazdy z prawego pasa na prawy w odwrotnym kierunku. Pełen respekt dla umiejętności skutecznej jazdy!

Zakorkowani.

W pięknym mieście nad rzeką Bystrzycą ostatnio toczy się wiele inwestycji związanych z komunikacją i drogami. I niby wszystko prawidłowo, zbliżają się wybory, więc władza musi uzasadniać swoje istnienie, drogi miejskie są w takim stanie, że dentyści mają zapewnione dochody na wiele lat, bo jeżdżąc nimi nieustannie szczękamy zębami i mózgi obijają nam się o czaszki, od nieustannych podskoków samochodu na dziurach i wybojach. Dobrze więc, że remontują, poprawiają, robią nowe.

Gorzej, że przy okazji drogowcy na spółkę z Komendą Wojewódzką Policji a dokładniej Wydziałem Ruchu Drogowego oraz Urząd Miasta, okazują najwyższy stopień bezmyślności i beztroski. 

Dziś wyjechałem do pracy o godzinie 6:45 - niestety nie udało mi się dojechać na czas (8:00). Pomimo że odległość od mojego domu do biura wynosi około 3 kilometry w linii prostej a jadąc samochodem około  4 - 5 kilometrów. Przejechałem trzy czwarte drogi i utknąłem w kilometrowym korku, poruszającym się z prędkością średnią 1 km/h. Miałem więc sporo czasu do obserwacji i rozmyślań. Jak w Nowym Jorku w godzinach szczytu. Przypatrywałem się kolegom kierowcom stającym na głowie aby zdążyć do pracy i wyczyniającym cuda na drodze. Zawracali w poszukiwaniu szybszej drogi, z prawego pasa przejeżdżając pomiędzy samochodami na lewym i podwójną ciągłą pomiędzy pasami, jechali lewym pasem pod prąd w poszukiwaniu kilku centymetrów wolnego miejsca. Odważny pan taksówkarz przejechał na pas lewy i przez jakieś 100 metrów jechał pod prąd skręcając w uliczkę osiedlową, gdzie mało nie zderzył się z audi, próbując wjechać w jednokierunkową pod prąd, co zresztą uczynił i tak jak tylko audi pojechało. Natychmiast znalazł kilku naśladowców, co spowodowało zakorkowanie uliczki jadącymi pod prąd, bo akurat ktoś chciał, zgodnie z przepisami, wyjechać z drugiej strony. Motocyklista przemykał pod prąd prawie po lusterkach stojących samochodów, niektórzy decydowali się na lewostronny ruch byle dojechać do pasa skręcającego w lewo na rondzie. A cała reszta zajmowała się zwyczajowymi rozrywkami kierowcy w korku czyli dłubaniem w nosie, śpiewaniem, poprawianiem makijażu, paleniem, dojadaniem śniadań i uważaniem żeby nie stuknąć kogoś przed i nie być stukniętym przez kogoś za.  Kiedy już dojechałem do ronda okazało się, że i tak jest nieprzejezdne, albowiem jadący od Jana Pawła olewali przepis mówiący o tym, że nie wolno wjechać na skrzyżowanie jeśli nie ma na nim miejsca i blokowali całe dwa pasy.   

A cały ten Armageddon był wynikiem nie remontu, czy zamknięcia ulicy a zwykłej bezmyślności i głupoty. Zamknięto ulicę, ale nie wyłączono sygnalizacji świetlnej ustawionej i nie postawiono dwóch panów w mundurach, żeby kierowali ruchem.  A w dodatku pan Andrzej Fijołek z zespołu prasowego Komendy Wojewódzkiej Policji, stwierdził, że nikt nie mógł przewidzieć takiej sytuacji.  

Przyznaję, że chcąc nie chcąc pomyślałem o panu Andrzeju kilka ciepłych słów. Nikt nie musiał niczego przewidywać. Wydział Ruchu Drogowego KWP w Lublinie ma siedzibę dokładnie na przeciw wymienionego ronda. Z okien panowie policjanci mieli doskonały widok na to co się dzieje. Mogli więc zareagować natychmiast. Tak się jednak składa, że policja wyszła na rondo dopiero o godzinie 9:45. Czyżby tak długo zajęło im picie porannej kawy? Bo spacerkiem mieli całą minutę. Widać ich też zakorkowało na schodach  - tak się pchali aby bronić i służyć obywatelom. 

A ciekawe co będzie jutro..... chyba pójdę do pracy na piechotę.. będzie szybciej i zaoszczędzę trochę nerwów.

Walka o byt, czyli rowerowa wycieczka.

Statystycznie sport to zdrowie a ludzie powinni się ruszać więcej i więcej czasu spędzać na świeżym powietrzu, zamiast siedzieć przed komputerem. Bzdura! Po dzisiejszych wydarzeniach uważam, że to idiotyzm a każdy kto tak twierdzi jest kretynem. A doszedłem do tego w sposób następujący:
Postanowiłem zrobić sobie dzień sportu a więc ubrawszy krótkie spodenki "popedałowałem" raźno do pracy rowerem. Przyznaję, że dość milo się zaczęło  - chłód poranka, pusta ścieżka rowerowa i ogólnie sielanka. Dopóki nie spróbowałem podjechać pod górkę - po 10 - 15 minutach rowerowej wspinaczki osiągnąłem stan przedzawałowy i przestałem oddychać a przynajmniej tak mi się zdawało. Ok. Nie ma róży bez kolców. W końcu dotarłem na miejsce i dumny z siebie przypiąłem rower do miejsca parkingowego. Prawdziwym horrorem okazał się powrót. W godzinach szczytu nasze ulice zamieniają się w prawdziwą dżunglę, gdzie aby przetrwać należy mieć kły, pazury i siłę dinozaura. Co oznacza, że większy i silniejszy wygrywa. Niestety rowerzysta jest tu nie równoprawnym uczestnikiem ruchu drogowego, tylko zwierzyną łowną.To nie Holandia czy inne tam kulturalne kraje. Wracając udało mi się włączyć do ruchu z niemałym trudem, w momencie, kiedy w zasięgu wzroku nie było żadnego samochodu. Natychmiast usłyszałem ryk klaksonu samochodu, którego tam być nie powinno. Po przejechaniu kilkunastu metrów facet w BMW stwierdził chyba, że jestem niewidzialny lub ogólnie postanowił wyeliminować mnie jako osobnika z gatunku i tak skazanego na porażkę. Nic to! Jeden debil wiosny nie czyni! Ale sto metrów dalej szczytem mojej frustracji stał się autobus linii 31, który wjeżdżając w zatoczkę na przystanku nie zwracał uwagi na taką drobnostkę, jak rowerzysta jadący prawą stroną swojego pasa, czyli po lewej tejże zatoczki. A ponieważ znów byłem wolniejszy i słabszy najechał na mnie po prostu, co poczułem, kiedy przód autobusu uderzył mnie w bark. Oczywiście, jak każde słabsze zwierzę postanowiłem nadrabiać miną i w krótkiej acz treściwej przemowie, odniosłem się do mamusi i większości przodków kierowcy autobusu. Co zostało skwitowane durnowatym uśmieszkiem i wyciągniętym środkowym palcem dłoni kierowcy, w dość popularnym geście. Kiedy w końcu uciekłem spośród potoku czyhających na mnie samochodów, zdawało mi się, że niebezpieczeństwo minęło. Poczułem się jak antylopa (w moim wypadku gnu i to z nadwagą) na łonie stada. Do czasu kiedy jadąca przede mną paniusia, ni z tego ni z owego, zaczęła skręcać w lewo a potem odbiła nagle w prawo co spowodowało, że omal na nią nie wpadłem i wydałem z siebie kolejną wiązankę przebojów, dotyczącą jej intelektu oraz mojej irytacji tak niestosownym zachowaniem. Przyznaję, że kiedy w końcu schowawszy rower w piwnicy, zamknąłem za sobą drzwi mieszkania, zziajany, spocony i u kresu wytrzymałości psychicznej, poczułem ulgę, jaką może czuć jedynie chory jeleń, kiedy uda mu się uciec przed stadem wilków z tą różnicą, że po drodze zamiast leśnego powietrza, musiałem wdychać tonę kurzu i spalin.  Może więc ruch to zdrowie. Ale osobiście wolę zamknąć się w moim metalowym pudełku, włączyć klimę oraz składankę przebojów do jazdy na czele z "Born to be wild" i z rykiem silnika pokazać innym uczestnikom ruchu drogowego, że jestem gotów na konfrontację. I jest to gra w której jestem dość dobry.

Brak kasy na drogi czyli katastrofa roztopów

Idzie wiosna. Co oznacza zazwyczaj odwilż i wodę z roztopionego śniegu płynącą do kanalizacji, znacznie szerszym strumieniem niż kasa z UE przeznaczona na nasze drogi. Unia bowiem stwierdziła, prawdopodobnie po obejrzeniu archiwalnego serialu pt. "Polskie Drogi", że nie będzie finansowała jego kolejnej wersji. Jak sobie Polaczki kombinują to niech kupują sobie terenówki. Żarty, żartami ale powinniśmy dla przykładu powiesić na haku tych debili, którzy są winni tej sytuacji. Szczególnie teraz kiedy wszystkie dziury w naszych jezdniach wyłażą spod śniegu i lodu. Takie to chyba jednak kraj. Nic albo niewiele robimy dokładnie a większość na odwał. Bo nie nasze, a przy okazji na państwowej robocie zrobi się kilka lewizn i git.
W Bździszewie dodatkowo wyrwy powstałe w nawierzchni maskują doskonale kałuże, będące skutkiem wiecznie niedrożnej kanalizacji burzowej. Po ostatnich moich wycieczkach po mieście, stwierdzam że niektóre ulice są po prostu nieprzejezdne lub wymagają od kierowców redukcji prędkości do minimum oraz wykonywania slalomu pomiędzy setkami dziur, dziureczek, wyrw i potężnych dziurzysk, które czyhają na nieostrożnych.

Wczoraj wieczorem na Kunickiego, jadąc lewym pasem o mały włos nie straciłem koła, wpadając co pół metra w szereg ukrytych w ciemnościach wyrw i dziur na długości chyba ze 200 metrów, które powodowały konwulsyjne drgawki mojego autka i klapanie zębów jego kierowcy, pomiędzy rzucaniem epitetami, których z wrodzonej kultury nie przytoczę publicznie. A przecież ulica była remontowna nie tak znowu dawno temu - lewy pas jest już prawie nieprzejezdny. Łęczyńska - w sumie jedna z głównych ulic wygląda jak po bombardowaniu - chociaż i wcześniej przypominała test wytrzymałościowy dla zawieszenia każdego samochodu. Teraz przy prędkości 20 km/h, jest to już po prostu tor dla samobójców.  Podobną fakturą służy również Zana od Nadbystrzyckiej, a pomniejsze dziury napotkać można dosłownie wszędzie! Nawet na świeżo po remoncie Krochmalnej.
Brak umiejętności poruszania się w tych warunkach kosztuje. Połamane lub pogięte felgi, drążki, powybijane końcówki, urwane wahacze, wybijane gniazda amortyzatorów i jeszcze długa lista uszkodzeń jakie po miesiącu czy dwóch jazdy po tym czymś, będą normą. Ale za to zamiast dróg inwestujemy w fotoradary, radarowozy dla ITD i doimy z kierowców ile się da pod szyldem zwiększania bezpieczeństwa na drogach. No i czyż to nie jest kretynizm ? Przecież i tak nie da się jeździć szybciej niż 20 - 30 km/h!