Święto Niepodległości w Lublinie

W stolicy jak zwykle zadyma a w L. spokojnie, wręcz leniwie i bez większych ekscesów. Taka właśnie jest różnica pomiędzy hobby a zajobem. Prowincja ma więc słoneczny dzień. W sam raz na świętowanie.
Można pójść z dzieckiem pospacerować, pooglądać, porozmawiać ze znajomymi i ogólnie wyluzować. I nawet zbliżające się wybory wszyscy zdają się mieć w głębokim poważaniu. No może poza kandydatami - na każdym rogu ulicy, banerze, ścianie i gdzie tylko można wiszą twarze "wybrańców", Obiecują, mamią, zapewniają i kuszą. A wyjdzie jak zwykle.
 

Jednoręki Chrystus i wieńce z kapusty

Dużo się działo i zapowiada się na jeszcze więcej. A tu Wszystkich Świętych i Zaduszki - wspomnienie tych, którzy tak niedawno jeszcze byli obok nas, a którzy zakończyli już swoją drogę.
Co roku przybywa miejsc na cmentarzach, które chciałoby się odwiedzić i coraz mniej jest czasu, żeby chociaż na chwilę zatrzymać się w biegu. Tą chwilę refleksji nad życiem i przemijaniem, zastępują nam drążone dynie, zombie, czarownice, sprzedawane pod cmentarzem kebaby, kiełbasa z grilla i ciepłe cebularze. Tekst zasłyszany dzisiaj od pewnej mamusi do na oko 12 letniej pociechy: "No dobrze.. to jak już zapaliłaś świeczkę babci to kupię ci ciepłego cebularza!".
Jednoręki Chrystus od lat niesie, nie wiedzieć czemu, bo za mały dla Niego, krzyż Antoniego Pustelnika, i nieobecną dłonią błogosławi przechodniów a Matce Boskiej świece co roku bardziej czernią twarz i szaty. A w wieńce oprócz goździków, róż i chryzantem, z rumieńcem zadowolenia wplata się pospolita kapusta, wcale od tamtych nie gorsza. Requiem aeternam dona eis Domine.

Bawią i uczą?

Zbliża się kolejna rocznica Powstania Warszawskiego. W telewizji mamy relacje z uroczystości i napuszone komentarze historyków, znawców, polityków i czasem wtrącone skromne dwa słowa ostatnich z żyjących, którzy wtedy nie myśleli o polityce tylko walczyli. I przed Nimi chylę czoła. Nie przed  pseudoartystami i historykami, wydającymi kolejne opracowania na temat i kolejne epopeje narodowe.

Corpus Christi Anno Domini 2014

Wczoraj Boże Ciało. Jak zwykle procesja kawałkiem osiedla. Tym samym od lat. Ci sami ludzie. Za wyjątkiem tych, którzy odeszli. Te same pieśni, poduszki feretrony i tylko dzieciaki sypiące kwiatki i trzymające wstęgi się zmieniają, wyrastają.

Kupiec wenecki czyli obŻydzanie Szekspira

Niedawno znajomy zachwalał spektakl „Kupiec Wenecki” w Teatrze Osterwy.  Ogólnie lubię Szekspira i w pamięci miałem klasyczną interpretację nakręconą przez BBC w latach 80-tych oraz nakręconą bodaj 10 lat temu świetną adaptację z udziałem gwiazd takich jak Jeremy Irons i Al Pacino. Oczywiście dobrze pamiętałem też zeszłoroczny spektakl „Na końcu łańcucha”, w którym motywem przewodnim był Tytus Andronicus.

Trzej Królowie w Lublinie

Wcale miła tradycja nam się narodziła  - to już trzeci raz chyba idzie sobie przez Lublin Orszak Trzech Króli. Trochę skomplikowaną trasą bo przez wąskie uliczki co przy ilośc uczestników jest stanowczo karkołomne, ale przyznaję że kolorowo, dzieciom się podoba i tylko wielbłąda mi brakowało oraz koni dla Królów.
Chociaż jakieś tam wielbłądy, lajkoniki, anioły same z siebie i bez zaproszeń same przyszły. Nie wszystko wyszło jak chciałem, ale w sumie zawsze lubiłem spacerki po starówce

Nowy Rok - 2014 !

No i w końcu mamy Nowy Rok. Następuje jak zwykle okres rozliczeń, przemyśleń i nowych obietnic. Dziękuję więc wszystkim moim Czytelnikom oraz Komentatorom i pozostaje mi tylko życzyć wszystkim, aby ten rok nie był gorszy od poprzedniego. Aby nie zawiódł naszych nadziei, które z nim wiążemy i planów, które na ten rok mamy. Pomimo kolejnych wróżb końca świata i nadchodzących katastrof wierzę, że tak właśnie będzie. 

Wszystkiego Najlepszego!!